راه ترقی

آخرين مطالب

چرا در کشف سیارک‌های نزدیک زمین عملکرد ضعیفی داشته‌ایم؟ مقالات

چرا در کشف سیارک‌های نزدیک زمین عملکرد ضعیفی داشته‌ایم؟

  بزرگنمايي:

راه ترقی - بسیاری از سیارک‌هایی که تاکنون به زمین برخورد کرده‌اند، قابل پیش‌بینی نبوده‌اند یا تنها چند ساعت قبل از برخورد کشف شده‌اند.

زمین در خط مقدم سیارک‌ها و دنباله‌دارهای کوچکی قرار گرفته است که اغلب آن‌ها ده‌ها هزار کیلومتر با آن فاصله دارند؛ اما گاهی اوقات این اجرام بسیار بزرگ هستند و می‌توانند به جو زمین نفوذ کنند. اتفاقی که 18 دسامبر سال گذشته در ساحل شرقی روسیه رخ داد، مثال خوبی در این زمینه است؛ با نزدیک شدن سیارکی چند ده متری انفجار بزرگی بالای دریای برینگ رخ داد که انرژی آن ده برابر بیشتر از بمب هیروشیما بود؛ اما چرا هیچ‌کس موفق به رصد این سیارک نشد؟ انفجار یادشده نزدیک به یک شهر اتفاق افتاد (مثل اتفاقی که در چلیبابینسک در فوریه‌ی 2013 رخ داد)؛ اما ازآنجاکه در بخشی دورافتاده اتفاق افتاد، بیش از سه ماه در سکوت خبری باقی ماند تا اینکه همین هفته، در پنجاهمین کنفرانس علوم سیاره‌ای و قمری از داده‌های این حادثه رونمایی شد؛ اما این سیارک از کجا آمده بود؟


این فیلم لحظه‌ی برخورد سیارک در چلیابینسک را از زاویه‌ها و دوربین‌های مختلف نشان می‌دهد خطر اجرام فضایی
منظومه‌ی شمسی مملو از ذرات باقی‌مانده از شکل‌گیری سیاره‌ها است. بخشی زیادی از این اجرام وضعیت ثابتی دارند و در فاصله‌ی دورتری از زمین قرار گرفته‌اند (کمربند سیارکی، کمربند کویپر، اجورث و ابر اوورت). برخی اجرام از این مناطق به داخل فضای بین‌سیاره‌ای می‌روند و به این صورت بقایای تازه‌ای را به مدارهایی متقاطع با مدار آن سیارات وارد می‌کنند. بخش داخلی منظومه‌ی شمسی مملو از اجرام متعدد ازجمله سنگ‌ریزه‌ها و ذرات غبار تا دنباله‌دارها و سیارک‌های چندکیلومتری است. مقاله‌های مرتبط:
نابودسازی سیارک‌ها دشوارتر از تصور معمول است فضاپیمایی برای نابودسازی سیارک بنو
برخورد اغلب این ذرات با زمین بی‌ضرر است اما برخورد اجرام بزرگ‌تر آثار مخرب‌تری به‌دنبال خواهد داشت. بزرگ‌ترین و مخرب‌ترین برخوردها (ازجمله برخوردی که 65 میلیون سال پیش منجر به انقراض دایناسورها شد) به‌ندرت رخ می‌دهند؛ اما برخوردهای کوچک هم می‌توانند ریسک قابل‌توجهی به‌دنبال داشته باشند. در سال 1908، در تونگسوکای سیبری، انفجار بزرگی رخ داد که تا محدوده‌ی 2000 کیلومتری تمام جنگل‌ها را نابود کرد. ازآنجاکه انفجار در جای دورافتاده‌ای رخ داد، هیچ تلفات جانی نداشت. چنین برخوردی می‌تواند کل شهر سن‌پترزبورگ را نابود کند. در سال 2013، یک سیارک 10 هزار تنی با صدای مهیبی بر فراز شهر چلیابینسک روسیه منفجر شد. بیش از 1500 نفر زخمی و تقریبا 7000 ساختمان آسیب دیدند اما این حادثه به طرز معجزه‌آسایی تلفات جانی نداشت. حالا دانشمندان در تلاش هستند تا زمان وقوع این رویدادها را تخمین بزنند. اطلاعات مربوط‌به فرکانس رویدادهای اخیر بسیار محدود است؛ بنابراین تخمین‌ها تفاوت چشمگیری خواهند داشت. به اعتقاد برخی، برخوردهایی در اندازه‌ی تونگسوکا هر چندصدسال یک‌بار رخ می‌دهند اما این تخمین تنها بر مبنای یک نمونه رویداد است. حقیقت این است که هنوز اطلاعات دقیقی در این مورد وجود ندارد. چاره چیست؟
در چند دهه‌ی گذشته، تلاش‌های زیادی برای جستجوی اجرام پرخطر صورت گرفته است. نتیجه، شناسایی هزاران سیارک نزدیک به زمین بوده است که قطر هرکدام به چند متر می‌رسد. در آینده می‌توان مدار و مسیر این اجرام را پیش‌بینی کرد و احتمال برخورد را تخمین زد. هرچقدر رصد یک جرم مشخص در فضا طولانی‌تر باشد، پیش‌بینی بهتری به دست خواهد آمد. اما باوجود گسترش اجرام فضایی پرخطر، هنوز تعداد زیادی از آن‌ها کشف نشده‌اند و مانند آنچه در چلیابینسک اتفاق افتاد، ممکن است روزی ساکنین زمین را غافل‌گیر کند.
این انیمیشن نقشه‌ای از تعداد فزاینده‌ی کل سیارک‌های شناخته‌شده در منظومه‌ی شمسی بین 1 ژانویه‌ی 1999 تا 31 ژانویه‌ی 2018 را نشان می‌دهد (رنگ آبی سیارک‌های نزدیک به زمین و رنگ نارنجی سیارک‌های کمربند اصلی بین مدارهای مشتری و مریخ است) درصورتی‌که احتمال برخورد چند روز قبل تخمین زده شود، امکان محاسبه‌‌ی موقعیت مکانی و زمان دقیق برخورد وجود خواهد داشت. این اتفاق برای اولین‌بار در سال 2008 رخ داد. در آن زمان ستاره‌شناس‌ها 19 ساعت قبل از برخورد سیارک 2008 TC3 با جو زمین در سودان شمالی، توانستند آن را کشف کنند. برای برخوردهایی که در مدت‌زمان طولانی‌تری پیش‌بینی می‌شوند، امکان محاسبه‌ی خطرات احتمالی آسان‌تر است؛ اما اجرام پرخطر باید منحرف شوند. جست‌وجو در آسمان شب
قبل از محاسبه‌ی تهدیدهای احتمالی، در ابتدا باید از موقعیت سیارک باخبر شد؛ اما یافتن سیارک‌ها کار دشواری است. سیارک‌های بزرگ معمولا نور بیشتری را منعکس می‌کنند و در آسمان شب درخشان‌تر ظاهر می‌شوند (در فاصله‌ی مشخصی از زمین)؛ اما اجرام کوچک‌تر تنها در فاصله‌ی نزدیک به زمین قابل‌تشخیص هستند. با انحراف مسیر سیارک ها می‌توان احتمال برخورد به زمین را کاهش داد
سیارک‌های حادثه‌ی دریای برینگ و چلیابینسک (سیارک‌هایی با 20 و 10 متر قطر) کوچک هستند. این سیارک‌ها در فاصله‌ی نزدیک به زمین قابل‌تشخیص هستند؛ اما تشخیص آن‌ها اغلب اوقات، دشوار است. درنتیجه، چنین اتفاق‌های غیرمنتظره‌ای زیاد هم غیرعادی نیستند. برخورد چلیابینسک یک نمونه‌ی برجسته است. این سیارک در مداری به دور خورشید درحرکت بود و در آسمان روز به زمین نزدیک شد و به همین دلیل قابل رویت نبود. اما اجرام بزرگ‌تر را حتما باید چند روز زودتر از برخورد کشف کرد و هشدارهای لازم را داد. جابه‌جایی و انحراف سیارک‌ها
علاوه‌بر جستجوی پیوسته‌ی اجرام تهدید‌آمیز، یک روش دیگر هم برای محافظت از زمین وجود دارد. مأموریت‌هایی مثل هایابوسا 2 و اوسیریس رکس توانایی مسافرت به سیارک‌های نزدیک به زمین، فرود بر سطح و جابه‌جایی اجزای آن‌ها را ثابت کرده‌اند. در قدم بعدی باید این سیارک‌ها را منحرف کرد و احتمال برخورد را پایین آورد. به‌طرزی قابل‌توجه، ایده‌ی انحراف سیارک‌ها با احتمال معدن‌کاوی سیارکی به‌خوبی هماهنگ است. فناوری مورد نیاز برای استخراج مواد از سیارک و ارسال آن‌ها به زمین می‌تواند برای تغییر مدار سیارک و انحراف آن‌ها از مسیر برخورد احتمالی نیز به‌کار رود. به‌این‌ترتیب هرچند هنوز در ابتدای مسیر هستیم؛ اما برای اولین‌بار در تاریخ می‌توانیم به‌طور بالقوه سرنوشتمان را تعیین کنیم.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

نقش چای در کاهش خطر سکته مغزی

ثواب صله رحم در قاب احادیث

روزگار سپری شده سحرخوانی

خاطرات حین خواب از طریق امواج مغزی تقویت می‌شوند

تشریح بزرگ‌ترین برنامه کنترل جمعیت تاریخ ایران

چرایی افزایش حشرات در استان تهران؛ از پروانه‌ها تا ملخ‌ها

قابلیت تکامل سلول‌های نابالغ به سلول‌های بنیادی

معرفی کتاب شیوه گرگ اثر جردن بلفورت

انقلاب علمی چین؛ بخش دوم: تحول آینده پاکستان و سریلانکا

فعالین سیاسی برای پیروزی در جنگ امید چه می گویند

لغو امتیاز تنباکو؛ ضربه سهمگین بر پیکره استعمار

ابداع روشی متفاوت برای نمک‌زدایی آب

تماشا کنید: رویای ثروتمندترین مرد جهان برای تسخیر فضا

موفقیت پژوهشگران در تولید انرژی برق از آسمان شب

هنگام اتصال به وای فای عمومی چه نکته‌هایی باید رعایت شود؟

هرآنچه باید در مورد هویت برند بدانید

گزارش مهم سازمان ملل: یک میلیون گونه جانوری در آستانه انقراض هستند

ایران و آمریکا در مقابل امتحانی سخت

سفر به زهره؛ داغ‌ترین سیاره منظومه شمسی

چگونه برندها مشهور می‌شوند؟

کشف جهش ژنتیکی جدیدی که موجب کاهش ترس و اضطراب می‌شود

سمپاشی علیه ملخ ها ، خوب یا بد

عواقب حذف سپرهای امنیتی برای کاربران

پیش‌بینی زمان مرگ با حس بویایی

ایمن سازی زنان معتاد با سرنگ حمایت های اجتماعی

تاریخچه ناگفته هوش مصنوعی؛ انسان‌هایی که ماشین‌های هوشمند را ساختند

بحران زیست‌محیطی؛ پیامد جنگل‌زدایی در کره شمالی

فوربس: خریداران عمده نفت ایران از تحریم های آمریکا پیروی نمی کنند

مصرف شیرینی تاثیر مثبتی بر خلق‌وخو ندارد

زیباترین منظره غروب خورشید را در کدام نقطه استانبول مشاهده کنیم؟

چرا در کشف سیارک‌های نزدیک زمین عملکرد ضعیفی داشته‌ایم؟

ارتباط چاقی با تفاوت‌های مورفولوژیکی مغز

چرا مبتلایان به آلرژی‌ فصلی دچار سردرد می‌شوند؟

سازمان جهانی بهداشت:ابتلا به مالاریا کاهش چشمگیری نیافته است

کودکان و چالش شماره‌های اضطراری

چه رمز عبوری بگذاریم که هک نشویم؟!

لایروبی سدها نیاز امروز، پشتوانه فردا

تاثیر ویتامین D بر توقف رشد سلول‌های سرطانی روده

ارتباط موثر؛ اولین قدم برای مراقبت از بیماران هموفیلی

طبقه متوسط در حال محو شدن است!

آمارهای «باروری نکاحی» و «بیکاری» دهه شصت و هفتادی‌ها

ساخت اولین ژنوم باکتریایی با استفاده از کامپیوتر

تکمیل پازل یک باتلاق

فرصت از دست رفته آمریکا در کمک‌رسانی به سیل‌زدگان ایرانی

تماس با طبیعت موجب کاهش سطح هورمون استرس می‌شود

دستکاری آب‌وهوا؛ آیا بارندگی‌های اخیر ایران عمدی است؟

تولید ابرگیاهان باکمک دانش نانو مواد

تلاش موسسات مردمی در کاهش آسیب های اجتماعی

بیماری «ارتفاع» چیست و چگونه درمان می‌شود؟

هرآنچه باید درمورد سقوط هواپیماهای بوئینگ 737 مکس بدانید