راه ترقی

آخرين مطالب

بحران زیست‌محیطی؛ پیامد جنگل‌زدایی در کره شمالی مقالات

بحران زیست‌محیطی؛ پیامد جنگل‌زدایی در کره شمالی

  بزرگنمايي:

راه ترقی - کره‌ی شمالی به‌واسطه‌ی قطع گسترده‌ی درختان و جنگل‌زدایی با بحران زیست‌محیطی و به‌تبع آن از بین رفتن پوشش گیاهی و سطح خاک و عدم تأمین مواد غذایی برای مردم مواجه شده است.

کره‌ی شمالی هر سال در ماه مارس، یک روز را به درختکاری اختصاص داده است؛ اما این سؤال مطرح می‌شود که آیا این اقدام به کشوری که به‌شدت دچار جنگل‌زدایی شده است و مردمش با کمبود مواد غذایی،‌ بلایای طبیعی مخرب و سرمای سوزان زمستان مواجه هستند، کمکی خواهد کرد؟ در سال 1946 که کره‌ی شمالی تحت حکومت مستقیم شوروری بود،‌ این روز به‌عنوان تعطیل رسمی اعلام شد و درحال‌حاضر رسانه‌ی مورد تأیید دولت همچنان این موفقیت به اصطلاح بزرگ را گرامی می‌دارد و گاهی اوقات رهبر کره‌ی شمالی نیز در آن شرکت می‌کند. حتی با وجود کاشت درخت‌های جدید، امرارمعاش ازطریق قطع درختان و جنگل‌زدایی تأثیر نامطلوبی بر کیفیت خاک و همچنین توانمندی کشور برای تأمین مواد غذایی مردم گذاشته است. بنجامین کاتزف سییلبرستین از دانشگاه پنسیلوانیا که به مطالعه‌ی نظارت و کنترل اجتماعی در کره‌‌ی شمالی پرداخته است، می‌گوید: مردم به‌منظور مصارف سوختی و همچنین ایجاد فضای بیشتر برای کشاورزی، در مقیاسی گسترده اقدام به قطع درختان کرده‌اند. وقتی در مرز مشترک کشور چین یا کره‌جنوبی با کره‌ی شمالی بایستید،‌ این موضوع را مشاهده خواهید کرد،‌ جایی که شما هستید مملو از درخت و بسیار سرسبز است؛ درحالی‌که در آن‌سوی مرز و در کره‌ی شمالی تپه‌ها تقریباً خالی از هرگونه پوشش گیاهی هستند. مشکل قطع درختان در کره‌ی شمالی صرفاً بخشی از یک بحران زیست‌محیطی بزرگ‌تر است. این کشور منزوی که به‌خاطر تهدیدهای جدی جنگ هسته‌ای در دنیا مطرح است، با خشکسالی‌ و سیل‌های مخرب فلج‌کننده‌ دست‌و‌پنجه نرم می‌کند. برخی متخصصان معتقدند که این وضعیت در اثر تغییرات اقلیمی تشدید شده و کیم جونگ اون،‌ رهبر این کشور را برای نشستن بر سر میز مذاکره با آمریکا برای لغو تحریم‌های اقتصادی تحت فشار قرار داده‌ است. طبق اعلام دولت کره‌ی شمالی، پوشش جنگل‌ها در قحطی دهه‌ی 1990 به‌میزان قابل‌توجهی نابود شد و در چند سال اخیر از 8٫3 به 7٫6 میلیون هکتار رسیده است. در پژوهشی از پژوهشگران دانشگاه ویسکانسین در میلواکی در سال 2014 و مطالعه‌ی مؤسسه‌ی Gyeonggi Research که با کمک داده‌های ماهواره‌ای وزارت محیط زیست کره‌جنوبی انجام شد،‌ نشان داده شد که جنگل‌های کره‌ی شمالی درحال تجزیه‌شدن هستند و پوشش پیوسته‌ی درختان کمتر شده است. این موضوع برای حیات‌وحش کره‌ی شمالی خوب نیست؛ چراکه منجر به از بین رفتن سطح خاک می‌شود و به‌تبع، این کشور نمی‌تواند مواد غذایی مورد نیاز مردم را تأمین کند. مقاله‌های مرتبط
جنگل‌زدایی‌ کنونی روند گرمایش زمین را تسریع می‌کند چگونه می‌توان جنگلی ویران‌شده را به زندگی بازگرداند؟
فقدان پوشش گیاهی بدان معنا است که ریشه‌ای برای حفظ خاک در جای خودش و ممانعت از ریزش آن به درون رودخانه‌ها و جریان‌های آب در طول رویدادهای شدید آب‌و‌هوایی وجود ندارد. کره‌ی شمالی به‌جای واردات مواد غذایی، به کاشت آن‌ها روی آورده؛ هرچند وضعیت جغرافیایی کشور، این موضوع را پیچیده‌ کرده است. سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل متحد می‌گوید که فقط 17 درصد از خاک این کشور برای کشاورزی مناسب است. بیر ماندال،‌ نماینده‌ی این سازمان در کره‌ی شمالی می‌گوید: این کشور کوهستان‌های زیادی با دامنه‌های شیب‌دار دارد که در بسیاری از نقاط دچار جنگل‌زدایی شده‌اند. درنتیجه وقتی فاجعه‌ای طبیعی رخ می‌دهد، امکان افزایش شدت تخریب‌ها وجود دارد. کره‌ی شمالی در یک دهه‌ی اخیر شاهد سیل‌ها، خشکسالی‌ها، طوفان‌ها و سایر رویدادهای شدید آب‌و‌هوایی بوده که منجر به تخریب محصولات کشاورزی و کشته‌شدن احشام شده و این موضوع ریزش کوه‌ها، تخریب اراضی و همچنین گرسنگی مردم را به‌همراه داشته است. براساس برآورد سازمان خواربار و کشاورزی و برنامه‌ی جهانی غذا،‌ منابع غذایی کره‌ی شمالی در سال گذشته 9 درصد کاهش یافته است. قطع درختان برای امرارمعاش در گذشته یکی از مشکلات سراسر شبه‌جزیره‌ی کره بود و جنگ دو کره در اوایل دهه‌ی 1950 منجر به تخریب بیشتر درختان هر دو کشور شد. ویلیام براون، افسر بازنشسته‌ی سیا که در دهه‌های 1950 و 1960 در کره‌جنوبی بود، می‌گوید: « محیطی بدون پوشش گیاهی به‌وجود آمده بود.» جنگل‌های کره‌جنوبی در دهه‌های پس از جنگ به‌لطف سیاست‌های احیای جنگل و سختگیری در قبال قطع غیرمجاز درختان، مجدداً بازسازی شد و اکنون پوشش جنگلی آن بیشتر از دهه‌ی 1920 شده است. بااین‌حال کره‌ی شمالی برای تأمین سوخت و افزایش زمین کشاورزی در دوران قحطی، به برداشت از جنگل‌ها ادامه داد. دراین‌میان «مارس دشوار» در دهه‌ی 1990 رخ داد و سیستم توزیع مواد غذایی کره‌ی شمالی را از هم پاشید؛ به‌طوری‌که برخی مردم به خوردن پوست درختان روی آوردند. تأثیر قحطی بر محیط‌زیست این کشور یکسان نبوده است. وونساپ چوئی، پژوهشگر دانشگاه ویسکانسین در میلواکی با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای، پژوهشی در سال 2017 انجام داد که نشان می‌داد مارس دشوار، تأثیر مختصری بر پوشش جنگلی کلی کره‌ی شمالی داشته، اما تغییرات قابل‌ملاحظه‌ای در پوشش زمین به‌وجود آورده است. در طی دهه‌های 1990 و 2000 به‌نظر می‌رسید که جنگل‌های برخی مناطق از بین رفته‌اند، درحالی‌که برخی دیگر بیش‌ازحد رشد کرده بودند که علت آن احتمالاً به مرگ جمعیت زیادی از مردم و به‌تبع آن عدم‌زراعت روی زمین‌های تحت کشت برمی‌گشت. وونساپ چوئی می‌گوید: هرگونه تلاشی برای تفسیر یافته‌های مربوط‌به تغییرات زمین، برپایه‌ی حدس و گمان خواهد بود؛ چراکه این داده‌ها محدود هستند و مسلماً رفتن به این کشور و مشاهده‌ی آنچه در شرف وقوع است، تقریباً غیرممکن است. کره‌ی شمالی گاهی اوقات به پژوهشگران خارجی اجازه‌ی مشاهده‌ی وضعیت داخل کشور را می‌دهد، به‌خصوص اگر این اقدام به موضوعات مورد توجه دولت مربوط باشد. مقوله‌ی جنگل‌زدایی و سلامت خاک از اولویت‌های این رژیم به‌شمار می‌رود و به‌نظر می‌رسد که کیم جونگ اون، معاون وزیر مصالح ساختمانی و ساخت‌و‌ساز را به‌خاطر مخالفت با او در زمینه‌ی کاهش جنگل‌زدایی، اعدام کرده است.
نورمن نورتیر که در سال 2013 مدیر مرکز علم، فناوری و سیاست‌های امنیتی انجمن آمریکایی برای پیشرفت علم بود، اجازه‌ی ورود یک هیئت علمی کوچک به پیونگ‌یانگ برای کنفرانسی دو روزه درباره‌ی جنگل‌زدایی و سلامت خاک را دریافت کرد. آن‌ها موفق به بازدید از محلی در خارج از پایتخت کره‌ی شمالی شدند. او فقط اجازه‌ی آوردن 15 متخصص را داشت که بیشتر از 5 نفر آن‌ها نباید آمریکایی می‌بودند. نورمن نورتیر که اکنون مشاور ارشد مرکز دیپلماسی علمی در انجمن آمریکایی برای پیشرفت علم است، می‌گوید که تجربه‌ی خوبی برایش بوده است. مارگارت پالمر، مدیر مرکز ملی تلفیق اجتماعی-زیست‌محیطی دانشگاه مریلند، این سفر را تجربه‌ای عجیب عنوان می‌کند. او می‌گوید: نیازی که در زمان ورود به این کشور احساس می‌کردیم و آنچه که باور داشتیم می‌توانیم انجام دهیم، گفتگوی غیررسمی و صریح با آن‌ها بود. آن‌ها باید مشکل خود را با ما در میان می‌گذاشتند و می‌گفتند چه کاری از عهده‌شان ساخته است تا بتوانیم به‌ آن‌ها مشاوره دهیم؛ اما در عوض آن‌ها مثل اجراکنندگان یک نمایش بودند که اغلب به تمجید از دیدگاه زیست‌محیطی رهبر این کشور می‌پرداختند. سطح علمی پایینی هم داشتند و در اکثر مواقع فقط درباره‌ی کاشت درختان صحبت می‌کردند. آن‌ها دانشمندان را در زمان استراحت وسط کنفرانس از شرکت‌کنندگان کره‌ی شمالی جدا می‌کردند و زمانی‌که پالمر (متخصص رودخانه که در زمینه‌ی موضوعات خاک مشاوره می‌دهد) سعی کرد به برگزارکننده‌ی جلسه، فلش درایوی با محتوای ادبیات علمی بدهد، نیروهای امنیتی فلش را با خود بردند. بعد از کنفرانس،‌ این گروه با اتوبوس برای بازدید از سنترال نرسری (Central Nursery) کشور رفتند که به پرورش ذخایر ویژه‌ی بذر و نگه‌داری از حیات‌وحش اختصاص داشت. این مرکز منبع تولید نهال برای برنامه‌ی ملی کاشت درختان بود و نورتیر می‌گوید که میزبان به آن‌ها لوازم پیشرفته‌ای را نشان داد که امکان حمل این نهال‌ها را در مسافت‌های طولانی بدون خشک‌شدن فراهم می‌کرد. او می‌گوید: «باوجودی که تحت‌تأثیر قرار می‌گیرید که این واقعاً برنامه‌ی خوبی است؛ اما نمی‌توان بزرگی آن را حدس زد و به‌عنوان مثال مشخصاً نمی‌توان گفت که چه تعداد درخت در طول یک سال کاشته می‌شود. فقدان تجهیرات کافی و این واقعیت که نهال‌ها با استفاده از ابزارهای ابتدایی کاشته می‌شدند، من را نسبت به آمار و ارقام میزبان درباره‌ی تولیداتشان به شک انداخت. سواری در بیرون از پیونگ‌یانگ مفیدتر بود. به‌غیر از تعدادی تراکتور قدیمی متعلق به اواسط قرن بیستم،‌ اکثر کارهای کشاورزی ظاهراً به‌صورت دستی انجام می‌شد. بسیاری از افرادی که روی زمین کار می‌کردند، زنان بودند؛ زنی در جلو دهانه‌ی گاو را می‌گرفت و زنی در عقب همراهش بود؛ هرچند مردهایی نیز مشغول کاشتن بذر و کشیدن گاوآهن به‌چشم می‌خوردند. کارگران لاغر و نحیف بودند و بسیاری از آن‌ها شاخه‌ یا برگ درختان را روی پشت خود گذاشته بودند؛ زیرا تبلیغات آن‌ها را متقاعد کرده بود که حمله‌ی نیروهای آمریکایی قریب‌الوقوع است و آن‌ها به این روش سعی در استتار خود داشتند.» پالمر دعوت‌ سفر مجدد به کره‌ی شمالی را نپذیرفت، اما نورمن نورتیر در فاصله‌ی سال‌های 2006 تا 2017 پنج سفر به این کشور داشت و حتی در یکی از سفرهایش، درختی کاشت و در سفر بعدی برای دیدن آن رفت. او دستور ممنوعیت سفر به کره‌ی شمالی توسط ترامپ در سال 2017 را که در پی مرگ دانشجوی آمریکایی در زندان کره‌ی شمالی رخ داد، به باد انتقاد گرفت. او معتقد است که تبادلات علمی، یک هدف ژئوپولیتیکی مهم دارند و می‌گوید: ما مشتاق انجام هر نوع پروژه‌ی مشترک قابل قبول هستیم،‌ زیرا معتقدیم که این همکاری مبنایی برای صلح خواهد بود. نورتیر به مدت دو سال در آزمایش لرزه‌ای کوه پکتو شرکت داشت، آتشفشانی در نزدیکی مرز کره‌ی شمالی با چین که از اوایل دهه‌ی 2000 نشانه‌هایی از فعالیت را نشان می‌داد. چین و کره‌ی شمالی هر دو نگران این قضیه بودند، اما اطلاعات مربوطه را به اشتراک نگذاشتند تا اینکه پژوهشگران بین‌المللی به آن ورود کردند. او می‌گوید: برنامه‌ی مختصری برای انجام پژوهش‌های بیشتر وجود داشت. علاوه‌براین چین نیز برای اولین‌بار درحال برقراری رابطه با کره‌ی شمالی است؛ اما درحال حاضر همه‌چیز متوقف شده است. فعلاً منتظر هستیم تا ببینیم آیا توافق هسته‌ای اتفاق می‌افتد یا خیر و سپس به کار خود ادامه می‌دهیم.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

کشف فسیل پنگوئنی به‌اندازه انسان

اقامت در هتل های 5 ستاره با بیت کوین

کودکان دارای بستگان مبتلا به افسردگی، 3 برابر بیشتر افسرده می شوند

دردسرهای کنکوری‌ها، پول بیشتر انتخاب رشته بهتر

سمن ها؛ موثرترین نهاد در مسیر پیوند مردم با دولت و بخش خصوصی

آسیب ها و پیامدهای ناشی از کودک همسری

گره کور جمعیت

کیودو ، رییس جمهوری آمریکا را هرج و مرج طلب توصیف کرد

حج، تمام اسلام است!

روز خبرنگار؛ دعوت به خبرنگاری بی‌لکنت

سهل و ممتنع یک انتخاب

نکاتی برای داشتن تغذیه مناسب در سفر

خون‌بندناف چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

لوبلاگ: تحریم "ظریف" هزینه سنگینی برای واشنگتن دارد

چالش‌های خانواده‌ها در تربیت جنسی فرزندان

دانشمندان از 40 سال پیش، تغییرات اقلیمی را پیش‌بینی کرده بودند

به چه علت کاور پنجره های هواپیما هنگام تیک آف باید باز باشد؟

استرس چگونه موجب تغییر مغز می‌شود؟

استفاده از یادگیری ماشین برای ترجمه‌ زبان‌های فراموش شده

در ترکیه کدام حمام ترک را امتحان کنیم؟

آیا ساختمان‌های چوبی راه‌حل مشکل تغییرات اقلیمی هستند؟

شناسایی نوعی آنتی‌بیوتیک که می‌تواند موجب ناشنوایی شود

چرا گزارش سالیانه به مجلس خلاف قانون اساسی است؟

نکاتی چند درباره ائتلاف بازی غربی ها برای تنگه هرمز

سیری مکالمه‌های خصوصی کاربران را بدون اطلاع ضبط می‌کند

علت بیضی شکل بودن پنجره های هواپیما چیست؟

فناوری 5G چگونه خدمات درمانی را متحول می‌کند؟

صلاحیت فرزندآوری

مکمل‌هایی که به همه توصیه می‌شوند

هشدارِ جدی WHO در مورد مضرات سیگار الکترونیک

ناکامی طرح‌های «جمع‌آوری»

تحلیل روزنامه لبنانی از آینده روابط لندن و تهران در دوره جانسون

رژیم‌هایی که کبد چرب را تشدید می‌کنند

چگونه هنگامی که پروازمان تاخیر دارد، خود را سرگرم کنیم؟

نقشه و مسیریاب نشان چگونه سریع‌ترین مسیر را انتخاب می‌کند

دمار از روزگار زن درآوردن

وقتی اینترنت، عزیزتر از والدین می شود

افراد دارای معلولیت را دریابیم

علم تقلبی، تقلب علمی

تلگراف: انگلیس از آمریکا خواست از اظهارات تحریک آمیز اجتناب کند

گرفتار در قفس همرنگی با جماعت

کشف ارتباط بین بی‌اشتهایی و متابولیسم بدن

چگونه انتظارات بر ادراک تأثیر می‌گذارند؟

الزامات شرایط حساس

چرا نباید دریچه تهویه بالای سر مسافر در هواپیما را ببندیم؟

شورای نگهبان؛ تجلی بخش قانون در نهان خانه دموکراسی

زندگی در پرجمعیت‌ترین شهر بی‌آب جهان چگونه است؟

ارتباط احتمالی بین نوشیدنی‌های حاوی قند و سرطان

خال‌کوبی می کنم پس هستم!

میراث باستانی یمن در آستانه نابودی قرار دارد