راه ترقی

آخرين مطالب

آخر هفته چه فیلمی ببینیم: از For All Mankind تا Close Encounters Of The Third Kind اقتصاد

آخر هفته چه فیلمی ببینیم: از For All Mankind تا Close Encounters Of The Third Kind

  بزرگنمايي:

راه ترقی - صدمین قسمت از سری مقالات «آخر هفته چه فیلمی ببینیم؟»، به اثری با نقش‌آفرینی دیوید بویی و سه اپرای فضایی ماندگار در تاریخ سینما می‌پردازد. همراه زومجی باشید.

فهرست این هفته که استثنائا کمی قواعد اصلی انتخاب آثار سینمایی در معرفی فیلم‌ های زومجی را به بازی می‌گیرد و قدم به قدم محصولات فوق‌العاده‌تری را به خواننده معرفی می‌کند، بیشتر از هر چیز درباره‌ی ارتباطات انسانی است. به همین خاطر هم از نبردهای واقعی انسان‌ها شروع می‌شود، به تصویری واقعی از تلاش کم‌وبیش موفقیت‌آمیز بشریت برای ارتباط گرفتن جدی‌تر با هستی می‌رسد و بعد هم خودش را وقف نوشتن درباره‌ی شاهکار عمیق یکی از فیلسوف‌های سینما با محوریت تاثیر ارتباط برقرار کردن انسان‌ها با یکدیگر روی جهان می‌کند. پس از پشت سر گذاشتن تک‌تک مقاصد نام‌برده نیز نوبت به قدیمی‌ترین و احتمالا تحسین‌شده‌ترین فیلم مقاله خواهد رسید که باعث و بانی تبدیل شدن هنر هفتم به هنری والاتر (مگر چند فیلم در تاریخ می‌توانند چنین ادعایی داشته باشند؟) از قبل شده است. البته این « آخر هفته چه فیلمی ببینیم؟ » نسبتا متفاوت هم به یکی از عادت‌های همیشگی خود وفادار می‌ماند و پس از توصیف چهار فیلم گفته‌شده، با معرفی اجمالی یکی از آثار در حال اکران سینمای ایران ، تمام می‌شود.
Merry Christmas, Mr. Lawrence
دیوید بویی به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین نمادهای موسیقی در جهان، فرصت حضور در فیلم‌هایی گوناگون در جایگاه بازیگر را هم داشت. فیلم‌هایی که شاید نقش‌آفرینی وی در آن‌ها هرگز از نظر کیفی به سطح درخشش موسیقیایی وی در جهان نزدیک هم نشد، اما بدون شک Merry Christmas, Mr. Lawrence به کارگردانی ناگیسا اوشیما ، یکی از بهترین آن‌ها بود. یک درام جنگی زیبا که کاراکترهایی مختلف و قرار گرفتن هرکدام از این افراد در تنگناهای مخصوص به زندگی آن‌ها را به تصویر می‌کشید و در بسیاری دقایق، به نمایش شکست دو انسان در ارتباط برقرار کردن صحیح با یکدیگر می‌پرداخت. داستان Merry Christmas, Mr. Lawrence با محوریت جک چلیرز پیش می‌رود. یک اسیر جنگی در دوران جنگ جهانی دوم که در جایگاه یکی از سربازان بریتانیا، به دست نیروهای ژاپنی می‌افتد. البته در زندانی که رئیس اصلی آن مردی است که در نوع خود شدیدا باشرافت به حساب می‌آید. همه‌ی این‌ها اما در ترکیب با انتظارات نیروهای ژاپنی از فرماندهان و ورود یک مترجم به کمپ به هدف کمک به فهمیده شدن حرف‌های جک، فیلمی را می‌سازد که همچنان هم‌اندازه با میانگین امتیازات 80 از 100 خود در راتن تومیتوز عالی است. اثری که شاید علاوه‌بر سرگرم‌کننده بودن، به مخاطب بیاموزد که گاهی این فقط باور غلط انسان‌ها مبنی بر غیر قابل درک بودن عقایدشان برای یکدیگر است که جلوی رسیدن آن‌ها به یک زندگی شیرین‌تر و صلح‌آمیزتر را می‌گیرد.
For All Mankind
سازندگان For All Mankind با پشت سر گذاشتن پروسه‌ای بسیار طاقت‌فرسا، موفق به ارائه‌ی تصویری ناب از یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای فضایی انسان‌ها شدند
مستند تحسین‌شده‌ی اَل راینرت با موسیقی متن برایان اینو که کریستوفر نولان آن را فیلمی ضروری برای طرفداران «میان‌ستاره‌ای» ( Interstellar ) می‌داند، در سال 1989 اکران شد. مستندی برای شرح تمام فعالیت‌های برنامه‌ی فتح فضا با فضاپیماهای آپولو در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی که در تک‌تک ثانیه‌های آن از ویدیوهای رسمی ضبط‌شده توسط خود ناسا استفاده شده است. همین هم For All Mankind را تبدیل به اثری 80 دقیقه‌ای می‌کند که در دل ثانیه‌های آن می‌شود تصاویری ناب از مأموریت‌های آپولو و مصاحبه‌هایی شنیدنی با افراد حاضر در آن مأموریت‌ها را تماشا کرد؛ تا مخاطب با دیدن تمامی این موارد به بهترین درک ممکن از چگونگی ایستادن انسان روی کره‌ی ماه از زاویه‌ی دید مسافران این سفر افسانه‌ای برسد. جالب‌تر آن که راینرت برای خلق این اثر باشکوه مجبور به انتخاب و تدوین هشتاد دقیقه از دل یک میلیون و 828 هزار متر فیلم سلولوئید (نوارهای ثبت تصاویر فیلم‌ها) شده بود! با همه‌ی این‌ها از آن‌جایی که For All Mankind چگونگی قدم گذاشتن بشر روی بزرگ‌ترین قمر زمین را نشان می‌دهد، تماشای آن فقط به درد مخاطبانی می‌خورد که مثل دبیران مورف در «میان‌ستاره‌ای» این سفر را خیالی و یک دروغ عظیم برای آزار دادن شوروی توسط آمریکا در دوران جنگ سرد در نظر نمی‌گیرند.
Close Encounters Of The Third Kind
رده‌بندی بهترین فیلم‌های استیون اسپیلبرگ نقد فیلم The Post - پست نقد فیلم The BFG - غول بزرگ مهربان نقد فیلم Ready Player One - ردی پلیر وان نقد فیلم Bridge of Spies - پل جاسوس‌ها
42 سال قبل استیون اسپیلبرگ ، کارگردان بزرگ سینما، فیلمی با فیلم‌نامه‌ی اختصاصی خودش ساخت که فقط گذر زمان ارزشمندی آن را برای مخاطبان تشدید کرد. اثری که در آن بیگانه‌هایی به زمین سفر کردند و پس از دیده شدن توسط انسان‌ها و اثر گذاشتن روی زندگی آن‌ها، قصد اصلی‌ خود از این اقامت را نشان دادند؛ ارتباط برقرار کردن. سکانسی در اوایل فیلم « برخورد نزدیک از نوع سوم » وجود دارد که ناتوانی انسان‌هایی متعلق به ملیت‌های گوناگون در صحبت کردن با یکدیگر را به تصویر می‌کشد. سکانسی که سبب می‌شود مخاطب بفهمد اسپیلبرگ سفر فضایی‌ها به کره‌ی خاکی را در حقیقت به‌عنوان استعاره‌ای از ناتوانی ما آدم‌ها در شناخت و درک یکدیگر به کار برده است. او در این فیلم آن‌قدر روی دغدغه‌های یک پدر تنها تحت فشار تمرکز می‌کند که از نظر معناسرایی در این حوزه، دست کمی از «کله‌پاک‌کن» ( Eraserhead ) دیوید لینچ نداشته باشد. انقدر روی تصویرسازی‌های خیره‌کننده وقت می‌گذارد که زیبایی جلوه‌های ویژه‌ی آن دست کمی از کیفیت خیره‌کننده‌ی جلوه‌های ویژه‌ی Star Wars که در همان سال اکران شد، نداشته باشد و درنهایت آن‌قدر روی پرورش مفاهیم عمیق و مذهبی و نمادسازی‌های تصویری در این فیلم سرمایه‌گذاری می‌کند که Close Encounters Of The Third Kind، در پایان بتواند از این نظر تنه به تنه‌ی قسمت اول «بیگانه» ( Alien ) بزند. البته با این تفاوت که فیلم اسپیلبرگ، درنهایت از تمامی آن فیلم‌ها خوش‌بینانه‌تر دنیا را نگاه می‌کند و پذیرش ناشناخته‌ها را نه عنصری ترسناک که بخشی شگفت‌انگیز از زندگی به شمار می‌آورد. پس باتوجه‌به پخش شدن نسخه‌ی بهبودیافته‌ی این شاهکار به مناسبت چهل سالگی آن، اکنون بهترین زمان ممکن برای بازبینی یا تماشای Close Encounters Of The Third Kind برای اولین‌بار است. اثری که باعث می‌شود بفهمید چرا اسپیلبرگ از دهه‌ها قبل، یکی از محترم‌ترین بلاک‌باسترهای هنرشناس جهان سینما است و چرا اشخاصی مانند لئوناردو دی‌کاپریو وی را پروفسور هنر هفتم خطاب می‌کنند.
A Space Odyssey
نقل قول جالبی از وودی آلن وجود دارد که می‌گوید من وقتی برای اولین‌بار « 2001: یک ادیسه فضایی » را دیدم، آن را دوست نداشتم و شدیدا از تماشایش ناامید شدم. تا اینکه سه یا چهار ماه گذشت و به خاطر تمجید‌های دیوانه‌وار یک نفر از فیلم، دوباره آن را دیدم و این بار به مراتب بیشتر بیشتر از دفعه‌ی نخست از تماشای آن لذت بردم. تا اینکه چند سال گذشت و فیلم را برای بار سوم دیدم. آن‌جا بود که به خودم گفتم این فیلمی خارق‌العاده است. به‌گونه‌ای که زمان دیدن فیلم برای سومین بار، تبدیل به یکی از معدود لحظات زندگی من شد که در آن‌ها متوجه شدم هنرمند سازنده کیلومترها جلوتر از من کارش را انجام می‌دهد.
می‌گویند فیلم‌های جریان‌ساز آثاری هستند که پس از اکران شدن، در طولانی مدت سیلی از فیلم‌های الگوگرفته از خودشان را روانه‌ی سالن‌های سینما می‌کنند. اصطلاح «فیلم دوران‌ساز» هم به آن‌دسته از محصولات سینمایی تعلق می‌گیرد که می‌شود تاریخ سینما را به قبل و بعد از متولد شدن‌شان تقسیم کرد. در این بین، فیلم‌های خیلی کمی یافت می‌شوند که به عقیده‌ی تعداد قابل توجهی از سینماشناس‌های معتبر، همزمان لیاقت دریافت این دو صفت را داشته باشند و ادیسه‌ی فضایی استنلی کوبریک ، دقیقا یکی از همین آثار محدود است. فیلمی درباره‌ی تکامل و رسیدن بشریت به مرحله‌ی بعدی انسانیت که از هزاران سال قبل از تولد نژاد ما تا هزاران سال بعد از نابود شدن جلوه‌ی فعلی حیات‌مان را در خود جای می‌دهد و الکس نورث با تکیه بر موسیقی‌های کلاسیک بزرگانی چون موتزارت ، آلبوم موسیقی‌های میخکوب‌کننده‌اش را شکل داده است. A Space Odyssey در زمان ساخته شدن، مرزهای هنر فیلم‌سازی را جابه‌جا کرد و چه در طراحی جلوه‌های ویژه و چه در واکاوی فلسفی مفاهیمی عمیق، نگذاشت محدودیت‌ها مانع درخشش زیبایی‌هایش بشوند. چون آرتور سی. کلارک و استنلی کوبریک با این فیلم اهدافی بیش از اندازه بلند را هدف گرفته بودند و به شکلی شاید همچنان باورناپذیر به اکثر آن‌ها هم دست پیدا کردند. نتیجه هم چیزی نبود جز تبدیل شدن اثر مورد بحث به فیلمی که هرچه‌قدر هم که آن را ببینیم و درباره‌ی ثانیه به ثانیه‌اش بخوانیم، احتمالا باز هم اگر بخواهیم، می‌توانیم بیشتر و دقیق‌تر از قبل آن را بشناسیم.
قاضی و مرگ
ساخته‌ی حسن خادمی که به‌تازگی اکران خود در گروه سینمای هنر و تجربه و تنها و تنها برای مخاطبان بالاتر از پانزده سال را کلید زده است و مهدی کوهیان را به‌عنوان تهیه‌کننده می‌شناسد، روایتی از زندگی واقعی نورالله عزیز محمدی را روی پرده‌های نقره‌ای می‌برد. یک قاضی ایرانی که در طول 45 از فعالیت قانونی خود، حکم اعدام نزدیک به 4500 نفر را صادر کرده است و در این مستند، به صحبت درباره‌ی مفهوم «مرگ» در زندگی خود می‌پردازد. فردی ملقب به معروف‌ترین قاضی جنایی دستگاه قضای ایران که گویا خادمی که خودش در رشته‌ی جامعه‌شناسی تحصیل کرده است، توانسته از باورهای او، سوژه‌ی مناسبی برای مستند خود بیرون بکشد. ریحانه دهقان ، عادل معشوری ، مهرشاد ملکوتی ، شهروز توکل ، مهران کرمی و میرمهدی قاسمی به ترتیب پژوهشگر، صدابردار، صداگذار، تدوین‌گر، عکاس و آهنگ‌ساز این پروژه‌ی سینمایی بوده‌اند. عارف نامور ، علیرضا سلطانی و محمد ورزنده نیز گروه تصویربردارهای «قاضی و مرگ» را تشکیل می‌دهند.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

مایکروسافت با گذر از ویندوز عملکردی عالی در اندروید و iOS دارد

مشخصات فنی هیوندای سوناتا 2020 هیبرید منتشر شد

AMD در رقابت با انویدیا تله قیمتی برای فروش کارت گرافیک به‌کار برده است

سامسونگ مسابقات فوتبال را با دوربین‌های 8K فیلم‌برداری می‌کند

اجاره آپارتمان در تهران با املاک دلتا

Ecurie LM69، یادبودی از جگوار XJ13 کلاسیک

گوگل در ازای 5 دلار اطلاعات چهره کاربران را جمع‌آوری می‌کند

خودروهای جدید سالین رونمایی شدند؛ بازگشت ابرخودرو S7

رصد حالات صورت در پتنت جدید اپل ازطریق هدست واقعیت ترکیبی

بانکداری بدون ربا؛ از حرف تا عمل

نظامی‌ها در خاکریز دفاع از صنعت خودرو

قابل توجه کسانی که کارت سوخت خود را گم کرده اند

ردمی روی ساخت گوشی هوشمندی با دوربین 64 مگاپیکسلی کار می‌‌کند

اپل واچ سال آینده به نمایشگر میکرو LED مجهز خواهد شد

هند کاوشگر چاندریان-2 را با موفقیت به ماه فرستاد

مایکروسافت نام ویندوز دیفندر را به مایکروسافت دیفندر تغییر می‌دهد

به ادارات نرویم تا فساد کمتر شود!

از سرگیری معاملات برق در بورس انرژی

بنزین از اواخر مرداد فقط با کارت هوشمند عرضه می شود

کمیسیون اقتصادی دولت با نرخ صادراتی برق برای بیت‌کوین‌ها موافقت کرد

آزادسازی نفتکش ایرانی از بندرجده عربستان

ایران در حال تبدیل شدن به تولید کننده و صادر کننده رادار است

نخستین حضور گروه دیجی‌کالا در الکامپ چگونه بود

کارت‌های گرافیک رادئون Navi معرفی شدند

تحقق گمرک الکترونیکی تا پایان سال 98

رویداد توان تِک؛ ابتکار مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد در الکامپ

الیور زیپسه مدیرعامل بی ام و شد

دمو هولولنز جدید مایکروسافت با قابلیت ترجمه منتشر شد

استارتاپ آرمه خدمات دندان‌پزشکی را تسهیل می‌کند

استخدام پاره‌وقت نیروی کار ماهر به‌ کمک پلتفرم آنلاین استارتاپی فراهم می‌شود

ZF برای خودروهای برقی جعبه‌دنده دوسرعته تولید کرد

اشتباه قیمت‌گذاری پرایم دی باعث فروش دوربین‌های گران‌قیمت به بهایی ناچیز شد

گزارش کامل روز دوم رویداد الکام پیچ

فدورا درمقابل اوبونتو؛ مقایسه‌ی سیستم‌عامل‌های لینوکسی

جیلی Bo Yue Pro معرفی شد

موافقتنامه تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری ایران و چک ابلاغ شد

844 میلیون یورو به قطعه‌سازان پرداخت می شود

لوتوس اوایا رونمایی شد؛ اولین ابرخودرو تمام برقی بریتانیا

چه اتفاقی اپل را از استفاده نمایشگر پلاستیکی در نسل اول آیفون منصرف کرد؟

ایرانسل جزئیات حضور خود در الکامپ 2019 را اعلام کرد

اپلیکیشن FaceApp و نگرانی از نقض حریم خصوصی در iOS

مرسدس AMG CLA 45 شوتینگ بریک مدل 2020 رونمایی شد

اینتل با پردازنده‌های Loihi بیش‌ازپیش به توسعه مغز دیجیتال نزدیک می‌شود

احتمال تجهیز گوشی هوشمندی به دوربین 108 مگاپیکسلی در سال 2020

راه‌حل‌های نفتی برای روشن شدن موتور اینستکس

موتورسیکلت سفارشی یاماها MT-125 Kingstone معرفی شد

هواوی تا پایان 2019 موفق به فروش 260 میلیون دستگاه گوشی هوشمند می‌شود

چرا بی ام و خودرو پلاگین هیبرید را به تمام برقی ترجیح می‌دهد؟

فیسبوک تا پیش از حل نگرانی قانون‌گذاران، لیبرا را عرضه نمی‌کند

توسعه هوشمند وبسایت و اپلیکیشن با نوژن